SAVODXONLIK TUSHUNCHASINING PEDAGOGIK MOHIYATI VA TARIXIY RIVOJLANISHI

Main Article Content

Dilnoza Norboyeva

Abstract

Savodxonlik insoniyat taraqqiyotining eng muhim ko‘rsatkichlaridan biri bo‘lib, shaxsning jamiyatda faol ishtirok etishi, ijtimoiy-iqtisodiy jarayonlarga qo‘shila olishi hamda madaniy rivojlanishida hal qiluvchi ahamiyat kasb etadi. Pedagogika fanida savodxonlik faqatgina o‘qish va yozish ko‘nikmalarini egallash bilan cheklanmay, balki shaxsning ma’naviy-intellektual salohiyati, kommunikativ qobiliyati, mustaqil fikrlashi va axborotni qayta ishlash kompetensiyalari sifatida talqin etiladi. Ushbu maqolada savodxonlik tushunchasining pedagogik mohiyati hamda uning tarixiy rivojlanish bosqichlari ilmiy yondashuv asosida yoritiladi.

Article Details

Section

Articles

References

1. Abdurahmonov A., To‘raqulov S. Pedagogika nazariyasi va tarixi. – Toshkent: O‘zbekiston Milliy ensiklopediyasi, 2019.

2. Hasanboyeva O., Yo‘ldosheva M. Umumiy pedagogika. – Toshkent: Fan va texnologiya, 2018.

3. Qodirov A. Ta’lim va tarbiya nazariyasi. – Toshkent: Sharq nashriyoti, 2017.

4. UNESCO. Education for All Global Monitoring Report: Literacy for Life. – Paris: UNESCO Publishing, 2006.

5. UNESCO Institute for Statistics. The Evolving Definition of Literacy. Montreal, 2018.

6. Freire P. Pedagogy of the Oppressed. – New York: Continuum, 2000.

7. Alibekov S. Zamonaviy ta’lim texnologiyalari. – Toshkent: O‘qituvchi, 2015.

8. O‘zbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasi. Yoshlar savodxonligini oshirish strategiyasi 2022–2026. – Toshkent, 2022.